De 26ste september 1981 was een trieste dag voor spoorwegminnend Nederland en Duitsland. Op de ooit zo belangrijke spoorlijn Enschede – Gronau reed de laatste trein, een gevolg van de weinig ambitieuze vervoersstrategie van de Duitse en Nederlandse spoorwegen voor de secundaire grenstrajecten. Voor de weinige treinen die er over de grensovergang reden, moest een extra duur treinkaartje worden aangeschaft, want het zogeheten grenstarief werd nocj direct, noch indirect gesubsidieerd. Het aantal reizigers nam dan ook gestaag af, dat gold ook voor het aanbod van treinen die de neerwaartse trend volgde. Dat resulteerde uiteindelijk in één “Alibizugpaar” oftewel slechts één heen- en terugrit per dag en niet op tijden dat de meeste reizigers te verwachten waren. Integendeel: de trein reed midden op de dag en keerde in Enschede al kort na aankomst. Wie heen reisde, kon later op de dag niet meer terug. Zo’n Alibizugpaar was een typisch Duits fenomeen. Wanneer er (nog) geen draagvlak bij overheden bestond voor de sluiting van een spoorlijn, lieten de Duitse spoorwegen nog slechts één treinpaar rijden. Daardoor zakte het aantal reizigers tot een absoluut dieptepunt, zodat de vervoerscijfers de lokale en regionale autoriteiten wel moesten overtuigen dat een railverbinding niet meer te handhaven was. De bovenstaande foto toont DB-624 672-2 (het voorste motorrijtuig) van het treinstel dat klaar stond voor vertrek. Het is van het type 624 dat in de jaren zestig werd gebouwd en dat bedoeld was voor de aanvullende sneltreindiensten op niet-geëlektrificeerde lijnen in Duitsland. In de jaren zeventig waren al zoveel spoorlijnen ‘onder de draad gebracht’, dat zij genoegen moesten nemen met het minder hoogwaardige diensten: stoptreinen op nevenlijnen. Op het laatst reden ze hoofdzakelijk in het gebied rond onder meer Gronau, Münster (Westfalen), Osnabrück, Coesfeld en Dortmund. Ze waren daar, gezien hun comfort, graag geziene gasten. Die spoorlijnen deelden ze met hun jongere soortgenoten van de serie 634 die zelfs met luchtvering uitgerust waren en ooit waren voorzien van een kantelbak-inrichting om sneller op spoorlijnen met veel bogen te kunnen rijden. Foto: Oege Kleijne.