Wie is wie bij Railromantiek
De mensen achter de website Railromantiek beogen historische terugblikken en belevenissen over treinen en de lokaalspoorlijnen in Nederland, België en Duitsland te delen met geïnteresseerden. Dat hoeven niet alleen liefhebbers van het railvervoer te zijn, maar kunnen ook (amateur-) historici zijn die deze informatie willen gebruiken voor onderzoek of publicaties. Bezoekers van de site kunnen aan de hand van foto’s genieten van het spoorse verleden en ervaringen uit vroeger jaren herbeleven.
Railromantiek.nl biedt verder railtips als inspiratie voor vakanties in de drie genoemde landen.
Roelof Hamoen
Sinds zijn kindertijd is Roelof (jaargang 1958) geboeid door wat er op en rond het spoor te zien is. Met speciale interesse voor plekken waar het spoor in onbruik is geraakt of verdwenen is. Met de nadruk op Nederland, Duitsland en België. Beelden uit het verleden koppelt hij op het internet graag aan het heden om veranderingen in de afgelopen decennia te tonen. Dit sluit aan bij zijn belangstelling voor geschiedenis, een van zijn studievakken. Buiten de hobby is hij onder meer actief geweest in de journalistiek. En over geschiedenis gesproken: Roelof zette in 1985 de historie van de spoorlijn Gouda – Alphen aan den Rijn op schrift en dit leidde tot een mooi boekwerk dat hieronder is afgebeeld.
Oege Kleijne
Oege (jaargang 1956) woonde vanaf zijn vijfde in Veenendaal. Wat verder van het spoor dan Roelof, maar dat kon niet verhinderen dat hij op zijn vrije woensdagmiddag met zijn fiets naar het station in Veenendaal reed om daar het rangeren gade te slaan. Ook de treinreizen van Veenendaal-De Klomp naar de familie in Rotterdam-Noord lieten een onvergetelijke indruk na. Al snel sloeg het treinenvirus toe. Dat kreeg nog een extra impuls na lid te zijn geworden van de railliefhebbersclub NVBS. Hierdoor kon hij deelnemen aan excursies over spoorlijnen waar normaliter geen reizigerstreinen meer reden. De eerste excursie was die naar de Noord-Friese lokaalspoorwegen. Hier leek de tijd stil te hebben gestaan. De sfeer, de gemoedelijkheid van de medereizigers en van de lokale bevolking die de excursiedeelnemers verwelkomden, lieten een onvergetelijke indruk achter. Het waren die kleine spoorlijnen, waarop Oeges interesse zich in hoofdzaak ging richten. Na verloop van tijd breidde hij zijn hobbygebied uit naar Duitsland. Daar ontdekte nog veel meer “kleine lijntjes”, waarop alles bij het oude was gebleven. Soms zelfs met stoomtreinen. Vooral de vriendelijkheid van het spoorwegpersoneel en de gezellige afsluiting van zo’n reisdag met Schnitzel, Bratwurst en Bier maakten deze treinenvakanties tot ware genoegens.
In 1997 resulteerde deze hobby in de eerste publicatie op een website: heel voorzichtig en zeker nog niet met een eigen domein. In 1999 stonden de eerste wat omvangrijkere pagina’s te pronken op het web. Het belangrijkste onderwerp: de Noord-Friese lokaalspoorwegen. Daardoor kwam Oege in contact met steeds meer gelijkgestemden die op zijn webpublicaties reageerden: ook bij hen was het vonkje van de Noord-Friese spoorlijnen overgeslagen en niet lang daar formeerde zich een groepje dat meer onderzoek ging doen in archieven. Kort en goed: in 2013 verscheen het standaardwerk (meer dan 500 bladzijden) over de geschiedenis van het Noord-Friese railvervoer.
Na een drukke journalistieke loopbaan kreeg Oege eindelijk echt de tijd om de inmiddels verouderde website Railromantiek te actualiseren en te vernieuwen. En uiteraard kroop het bloed waar het niet gaan kon: de Noord-Friese lokaalspoorwegen! Die komen ruim aan bod en het onderwerp werd zelfs nog aangevuld.
Roelof Hamoen en Oege Kleijne
Beiden kennen elkaar al sinds begin jaren zeventig. In die jaren gingen ze samen ‘achter de stoom aan’ in Duitsland. Daar reden nog stoomlocomotieven in de gewone treindiensten, terwijl dit in Nederland sinds 1958 niet meer het geval was. Dat gebeurde in combinatie met een Tienertoerkaart plus een grensoverschrijdend treinkaartje naar Rheine. In 1973 reed Oege met zijn net verkregen brommer langs lijnen die gesloten dreigden te worden (of dat al waren) door Nederland. Natuurlijk eerst door Noord-Friesland. Waar Roelof Oege had aangestoken met het stoomvirus, stapte Roelof graag achterop om de ‘kleine lijntjes’ waarop meestal geen treinen meer reden, te gaan verkennen. Hoewel de foto’s misschien niet altijd even best waren – een goede camera was voor hen toen onbetaalbaar – kijken ze met plezier terug op deze begintijd.
Ondanks dat beiden hun eigen wegen gingen in de militaire dienst en in hun vakmatige ontwikkelingen, bleven ze samen reizen maken. Tot op de dag van vandaag en dat onder de oude NS-motto: ‘Soms de auto, soms de trein’. Genietend van treinen, mooie landschappen, de onderlinge gezelligheid en last but not least: de afsluitende gastronomisch verrassingen.
FvB/02-2026